Zaćmienie słońca / skryba021

Zaćmienie słońca

Gdy Słońce, Boskie Światło, maluje cień,
A blask wieczysty drży jak płomyk mały,
Czy to Bóg daje znak, iż w nocy czas ten
Wymaga ciszy, gdzie cienie się skradły?

Może w tym mroku, kiedy Ziemia wzdycha,
Ukryte prawdy serce nam odkryje,
Bo w ciemnościach dusza uważniej słucha,
Niż gdy dzień blaskiem oślepia i pije.

ale światłość wraca, mocniejsza niż pierwej,
Z każdym zaćmieniem uczy nas nadziei,
Że choćby w mroku, gdy wątpisz w duszy swej,

Istnieje plan, co przez ciemność się śmieje.
Więc gdy dzień gaśnie, pozwól sobie wierzyć,
Że światło Boże zawsze będzie świecić.