Wspólnota musi być dobrowolna, a państwo jako organizacja roszcząca sobie terytorialny monopol na przymus dobrowolne nie jest.
Dlatego nie wolno utożsamiać państwa z narodem, ojczyzną ani wspólnotą kulturową.
Ojczyzna to kraj, kultura, tradycja i naród, zaś państwo to coś innego, to aparat terroru. Podałem definicję wspólnoty w postaci funkcjonalnego kryterium: możliwość nieprzyjęcia norm i opuszczenia organizacji bez poddania się przemocy i bez konieczności opuszczenia swojego domu.
Rozważmy tezę, iż państwo jest instytucją powołaną przez wspólnotę. Wtedy pojawiają się takie pytania:
1⃣. Kto konkretnie powołał państwo?
Historycznie większość państw powstawała przez podbój, dziedziczenie władzy, rewolucję, rozpad imperiów lub przemoc elit — a nie przez jednomyślną umowę członków wspólnoty.
2⃣. Czy brak zgody jednostki odbiera państwu prawo do przymusu?
Jeśli nie, to powołanie przez wspólnotę nie jest legitymizacją indywidualnej zgody, ale retorycznym przypisaniem cudzej zgody wszystkim mieszkańcom.
3⃣. Czy organizacja ochronna przez cały czas jest wspólnotą, jeżeli nie można jej odmówić, opuścić ani przestać finansować bez sankcji?
Czy ofiary mafii tworzą z gangsterami wspólnotę?
Grzegorz GPS Świderski
]]>https://Twitter.com/gps65]]>
]]>https://t.me/KanalBlogeraGPS]]>
