To jeden z najostrzejszych felietonów z zyskującego coraz większą popularność bloga „Urzędniczo-Samorządowe Pogaduchy”. Autor, były samorządowiec i urzędnik, tym razem pisze o arogancji władzy, która za nic ma opinię publiczną – tę dociekającą prawdy, domagającą się informacji i rozliczającą. Czy faktycznie obywatele – „g@#$no nam zrobią”?
TEGO NIE PRZECZYTASZ W „MEDIACH” SAMORZĄDOWYCH

I TAK NAM G@#$O ZROBIĄ!
Te słowa, przeczytane w jednym z artykułów, od dłuższego czasu nie dają mi spokoju. Według autora wypowiedziała je pewna kobieta sprawująca władzę. I adekwatnie trudno o lepszą ilustrację tego, co dzieje się w głowach niektórych ludzi, którym pomyliło się sprawowanie publicznej funkcji z posiadaniem prywatnego folwarku.
Niech sobie piszą. Niech składają interpelacje, wnioski o udostępnienie informacji publicznej, niech pytają, kontrolują, sprawdzają. Niech organizują spotkania, zbierają się na wieżach i skandują różne hasła. Przecież to wszystko jest częścią demokracji. Obywatele mają prawo patrzeć władzy na ręce. Radni mają prawo pytać. Dziennikarze mają prawo pisać.
Ale w głowach niektórych najwyraźniej pojawił się bardzo wygodny mechanizm obronny. Przeczekać. Zignorować. Przeczekać jeszcze trochę. W końcu im się znudzi. Bo przecież nam i tak co miesiąc wpływa wynagrodzenie. Władza jest. Stanowiska są. Układy mają się dobrze. A ci, którzy pytają, niech sobie pytają. I tak nam gówno zrobią. To właśnie jest buta. Arogancja. Przekonanie o własnej bezkarności, które z czasem staje się tak wielkie, iż człowiek przestaje zauważać, iż grunt pod jego nogami zaczyna się osuwać.
Tyle iż coś się zmienia.
Zbliża się czas wyborów. I mam wrażenie, iż niektórzy zaczynają już wyczuwać zmianę atmosfery. Coraz trudniej zagłuszyć frustrację mieszkańców. Coraz trudniej udawać, iż krytyka to tylko hałas garstki niezadowolonych. Coraz trudniej wierzyć we własną niezastępowalność.
A pewne zwierzęta podobno pierwsze wyczuwają, kiedy statek zaczyna tonąć. I chyba właśnie dlatego w niektórych gabinetach robi się ostatnio niespokojnie.
A więc, Szanowni Państwo, szykujcie kartoniki. Może się przydać trochę miejsca na osobiste rzeczy. Nie mówię, iż wszyscy. Nie mówię, iż wszędzie. Ale niektórzy powinni już powoli oswajać się z myślą, iż publiczny urząd nie jest dożywotnim przywilejem. I nie piszę o dwukadencyjności.
A my? My, mieszkańcy, mamy do wykonania znacznie ważniejsze zadanie. Przygotujmy się do wyborów naprawdę dobrze. Nie na tydzień przed głosowaniem. Nie pod wpływem jednego plakatu, jednego uśmiechu i kolejnej obietnicy bez pokrycia.
Poznajmy ludzi, którzy chcą nami rządzić. Sprawdzajmy ich dotychczasową działalność. Nie podpisujmy list poparcia byle komu. Nie oddawajmy głosu z przyzwyczajenia, sympatii rodzinnej czy partyjnego polecenia. Nie dajmy się też wciągnąć w przekonanie, iż wszyscy są tacy sami, więc nie warto niczego robić.
Bo warto.
Wybory nie są formalnością.
Nie są też konkursem na najładniejszy plakat.
Są momentem, w którym mieszkańcy mogą przypomnieć ludziom władzy, komu tak naprawdę zawdzięczają swoje stanowiska. I wtedy żadne lekceważące: „I tak nam gówno zrobią” już nie pomoże.
Samorząd należy do mieszkańców. A władza? Władza jest tylko na kadencję.
/Urzędniczo-Samorządowe Pogaduchy/

48 minut temu












![Niedziela z plecakiem pełnym wspomnień. Za nami 16. Spotkanie z Podróżnikami w Ostrołęce [ZDJĘCIA, WIDEO]](https://www.eostroleka.pl/luba/dane/pliki/zdjecia/2026/1000009511.jpg)

